มิตรภาพไม่เคยจางหาย

posted on 03 Sep 2011 10:10 by thekim
วันนี้มีเพื่อนร่วมงานเข้ามาใหม่คนนึง
 
เดินผ่านไปแวบแรก เอ๊ะ!!! ไอนี้มันหน้าตาคุ้นๆเหะ
 
คลับคล้ายคลับครา ว่าจะเป็นเพื่อนสมัยเด็กๆ
 
ซึ่งไม่ได้เจอมันมาเกือบ 10 ปี
 
เลยเดินผ่านไป ผ่านมา เพื่อดูให้แน่ใจว่ามันคือเพื่อนเราหรือป่าวน้า
 
เมื่อความมั่นใจเพิ่มสูงขึ้นจึงเดินเข้าไปทักมัน
 
จากนั้นบทสนทนาต่างๆ ก็พรั่งพรู ถาโถมเข้าใส่
 
โดยเฉพาะเมื่อพูดคุยเรื่องราวในอดีตที่เคยวิ่งเล่นด้วยกันมา
 
รอยยิ้มจะเปื้อนบนใบหน้าเสมอ ^ ^
 
มันทำให้ได้รู้ว่า
 
มิตรภาพยังไงก็ไม่มีวันสลาย
 
อาจจะมีหลงลืมกันไปบ้าง แต่เมื่อมีบางสิ่งมาสะกิด มันก็พร้อมจะเบ่งบาน
 
ระยะทางหรือระยะเวลา ไม่อาจทำลายมิตรภาพได้
 
 
PS. ดีใจครับที่ได้ "เพื่อน"ร่วมงานเพิ่มอีกคน

เคยเป็นกันไหม...

มีผู้คนอยู่รอบๆตัวเราแต่ก็ยังเหมือนอยู่คนเดียว

เคยเป็นกันไหม...

ออนเอ็มเป็นชั่วโมง ไม่มีคนมาทักทาย

เคยเป็นกันไหม...

กดสมุดโทรศัพท์เป็นสิบรอบแต่ไม่รู้จะโทรหาใครดี

เคยเป็นกันไหม...

นั่งดูหนังอยู่คนเดียว คนนั่งข้างทั้งสองข้างจู๋จี๋กะแฟนตลอดทั้งเรื่อง

เป็นแบบนี้แล้วชีวิตมันรู้สึกห่อเหี่ยวใจยังไงชอบกล 

ทำไมคนเรามันต้องมีความรู้เหงาด้วยนะ

หน้าตามันเป็นยังไงไอเจ้าความเหงาเนี่ยะ

ไม่เคยมาขอทำความรู้จักกันก่อน

ไม่เคยมาถามความสมัครใจเลยว่าอยากให้อยู่ด้วยหรือป่าว

เฮ้อ... หน้าด้าน หน้าทนจริงๆ ออกไปจากชีวิตกูได้แล้ววววววววววว

การจะกำจัดความเหงาให้พ้นไปจากชีวิตของเราได้นั้นต้องทำยังไง?

ฟังเพลงดีมั้ย...

เห้ออออ อยากจะบอกว่าไอเจ้าความเหงานี้มันคงชอบฟังเพลงด้วยกันแน่ๆ

แล้วยังชอบเลือกเพลงเหงาๆให้อีก มันเลยอยากอยู่ฟังกับเรานานๆ

เหมือนกับคนที่เพิ่งถูกทิ้งมา อย่าได้ฟังเพลงเป็นอันขาด

ฟังเมื่อไหร่จะรู้สึกว่าเพลงทุกเพลงนั้นได้สร้างมาเพื่อกูโดยเฉพาะ

และอย่าได้ไปตากน้ำฝนหรือกระแดะเล่นเอ็มวีกับฝักบัวที่บ้านเป็นอันขาด

นอกจากจะเปลืองน้ำแล้ว อาจจะได้เพือนที่ชื่อว่าน้ำมูกเพิ่มมาซะงั้น

ฟังเพลงไม่ได้ผลแล้วจะทำอะไรดีละ?

ไปเที่ยวไง...

ลองดู เผื่อจะหายเหงากะเขาซะที

ไปเดินสยาม ผู้คนจอแจ มันจะไปเหงาได้ไงละเนอะ

หารู้ไม่

ต่อให้มีคนนับหมื่น นับแสนอยู๋ข้างกาย แต่เมื่อไม่คิดจะคุยหรือทักทายกับคนเหล่านั้น

มันก็ทำให้สยามกลายเป็นป่าช้าไปได้เหมือนกัน

สุดท้ายการจะมีเจ้าความเหงามาเป็นเพื่อนหรือไม่นั้น มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเองนั่นเหละ

ผมเชื่อนะว่าคนเราทุกคนต้องเคยรู้สึกเหงากันทั้งนั้น

อยู่ที่ว่าใครจะสลัดมันไปได้เร็วกว่ากันเท่านั้นเอง...

ปล.บางคนอาจเต็มใจจะมีเพื่อนเป็นเจ้าความเหงาก็ได้

ปล.(อีกครั้ง) แต่กูเบื่อมึงแล้วโว้ยยยยยยย ไอความเหงา ออกไปจากชีวิตกูได้แล้วววววววว......